به گزارش سراج24، نسیمه غلامی از سال 79 همزمان فوتسال و فوتبال را شروع کرد. عضو تیم ملی شد و گاهی در فوتسال و زمانی نیز در تیم ملی فوتبال بازی میکرد اما پس از گذشت چند سال تصمیم گرفت همه تمرکز خود را صرف تیم ملی فوتسال کند. دلایل خاص خودش را داشت و به این باور رسیده بود که پتانسیل فوتسال بانوان کشورمان به مراتب بیشتر از فوتبال است. با همین باور فوتسال را ادامه داد و به عنوان کاپیتان تیم ملی بانوان اولین جام قهرمانی را در اولین دوره رقابتهای قهرمانی آسیا بالای سر برد.
حالا نسیمه غلامی به همراه دیگر همتیمیهایش دو ماه فرصت دارند تا خود را برای رقابتهای جهانی گواتمالا آماده کند. رقابتهایی که حالا همه از او و دوستانش انتظار دارند باز هم بهترین باشند و بهترین نتایج را به دست بیاورند. کاپیتان تیم ملی فوتسال بانوان کشورمان در گفتوگوی اختصاصی با خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم به سوالات پاسخ داد. با ما همراه باشید.
تسنیم: کسب عنوان قهرمانی در اولین دوره رقابتهای قهرمانی آسیا چه حسی دارد؟
حسم وصف شدنی نیست. پس از کسب جام قهرمانی از خوشحالی فریاد زدم و اشک ریختم. حس بسیار خوبی است. امیدوارم باز هم تجربهاش کنم. به عنوان کاپیتان تیم ملی اول جام قهرمانی را من بالای سر بردم. اشک میریختم و میخندیدم.
تسنیم: این حسی که داشتی را با کسی تقسیم هم کردی؟
با بچههای تیم کلی خوشحالی کردیم. در آن لحظه دوست داشتم با مادر و پدرم صحبت کنم که سهم بسزایی در موفقیتهای من داشتهاند. مادرم برایم نذر کرده بود که اگر قهرمان بشویم مشهد برود و از امام رضا (ع) تشکر کند. خدا را شکر نذرش ادا شد و همین که مسابقهام تمام شد، بلیت مشهد را گرفت و رفت پابوس امام رضا (ع).
تسنیم: و بعد از این همه تمرین و استرس و مسابقات، بالاخره توانستی راحت بخوابی.
اتفاقا اصلا نخوابیدم. شب قبل مسابقه از استرس و هیجان بازی فینال و بعد از قهرمانی از ذوق قهرمانی نخوابیدم. برگشتیم هتل و همه بچهها رفتند و استراحت کردند اما من اصلا نخوابیدم. صد بار فیلم بازی فینال را دیدم. خودم هم باورم نمیشد که اینقدر خوب بازی کردهام و از خودم راضی بودم. پاسکاریهای خوبی داشتیم و فوتبالی منطقی ارائه دادیم.
تسنیم: انتظار قهرمانی در این مسابقات را داشتید؟
درواقع ما با نیت برد و قهرمانی به مالزی رفته بودیم. همقسم شده بودیم که یکدل باشیم و در هر بازی با جان و دل بازی کنیم. سرمربی تیم ملی هم برای هر بازی تاکتیک خاص خود را داشت و تیم را به خوبی هدایت کرد. توجه داشته باشید در هر بازی با تکینک خاصی ظاهر شدیم.
تسنیم: در بازی اول هنگ کنگ را گلباران کردید. برنامهتان تنها حمله بود؟
هنگ کنگ تیمی نبود که بخواهیم برابرش دفاعی بازی کنیم. از همان ابتدا حریف را پرس و شروع به گلزنی کردیم. اولین گل خیلی مهم است. اولین گل را که زدیم، بعد گرم بازی شدیم و تعداد گل هایمان را افزایش دادیم.

تسنیم: در بازی دوم مقابل تیمی قرار گرفتید که تجربه بازی تدارکاتی با آنها را داشتید.
برابر ازبکستان راحتتر بازی کردیم. چندساعت قبل از بازی سرمربی این تیم عنوان کرد که ما برای برد تیم ایران آمده ایم. از این کُری که برای ما خواند، ناراحت شدیم و به ما برخورد. همانجا با بچهها تصمیم گرفتیم جوری بازی کنیم تا متوجه شوند برای ما کری نخوانند و خدا را شکر این بازی را هم بردیم و فهمیدند، بردن تیم بانوان ایران به این راحتیها نیست.
تسنیم: بازی با مالزی همراه با اخراج کاپیتان تیم ملی بود. این بازی چه طور بود ؟
ما قبلا در سال 2013 مالزی را شکست داده بودیم اما این مالزی با مالزی دوره قبل خیلی فرق داشت. واقعا بازی سختی را مقابل این تیم داشتیم. دقیقه 13 از بازی اخراج شدم آن هم به خاطر تصمیم اشتباه داور، حتی کارشناسان داوری هم گفتند نباید اخراج میشدم اما از بازی بیرون رفتم. وقتی به رختکن رفتم گریه کردم. از این بابت ناراحت بودم که بازی با تایلند را در نیمه نهایی از دست دادم. اگر بازی با تایلند را نمیبردیم، خودم را نمیبخشیدم اما بعد به خودم آمدم و گفتم که نباید گریه کنم. این تیم به روحیه احتیاج دارد و من به عنوان کاپیتان وظیفه دارم که به این تیم روحیه بدهم. بعد از شکست مالزی با بچههای تیم صحبت کردم و از آنها قول گرفتم که بهترین بازی را داشته باشند و واقعا عالی ظاهر شدند.
تسنیم: برایت سخت نبود از روی سکو مسابقه را تماشا کنی؟
خیلی سخت بود. استرس زیادی داشتم. از جدم کمک خواستم تا برنده بازی باشیم. به بچههای تیم گفتم نفری 5 هزار تومان نذر کنند تا به حرم امام رضا (ع) بدهم. بازی خیلی سرعتی بود اما وقتی زهرا میثمی گل را زد از خوشحالی امام رضا را صدا زدم. گریه میکردم و فریاد میزدم. قرآن میخواندم و از ائمه اطهار (ع) مدد میخواستم.
تسنیم: بازی با تایلند انرژی زیادی از شما گرفت؟
واقعا همینطور است. در بازی با تایلند با اینکه بازی نمیکردم، مردم و زنده شدم. وقتی بازی بچهها را میدیدم به خودم قول دادم در فینال تلافی کنم و به جای همه بچهها بدوم. وقتی توپ تایلندیها به تیر دروازه میخورد، سکته میکردم اما خدا را شکر این بازی را هم بردیم. بازی با تایلند با 3 بازی قبلی ما خیلی فرق داشت. تایلندیها بازیکنانی سرعتی هستند.
تسنیم: بازی فینال شروع شد و خیلیها فکر میکردند شاید نتوانیم ژاپن را شکست بدهیم.
تیم ژاپن در این دوره با تیم دوره قبل کمی فرق داشت. نمیدانم ما خیلی خوب شده بودیم یا ژاپنیها ضعیف بودند اما به نظرم تجربه بالای ما، شجاعت و نحوه بازی ما باعث شده بود که فکر کنیم ژاپنیها نسبت به 2 سال قبل ضعیفتر شدهاند. در بازی با ژاپن تاکتیک تیم، دفاع و پرس ژاپنیها بود. سلیمانی سرمربی تیم ملی به ما گفته بود که در نیمه دفاع کنیم. ژاپنیها را پرس کردیم و با پاسکاریهای خوبمان توانستیم به گل برسیم. حفظ این گل کار بسیار سختی بود اما همه بچهها با یکدلی توانستند این بازی را هم ببرند و برای اولینبار قهرمان رقابتهای آسیایی شویم.
تسنیم: تفکرات سلیمانی سرمربی تیم ملی در بازیها متفاوت بود. درباره این تفکرات میگویید؟
سلیمانی سرمربی متفکر و مدبری است. در هر بازی تاکتیک خاصی را برنامهریزی میکرد. مقابل تیمهایی که میدانست برنده هستیم، فقط دستور حمله میداد و در بازی با تایلند و ژاپن بازی دفاعی را سرلوحه کار قرار داد. زمانی که بازی با تایلند را از دست دادم و از روی سکو مسابقه را تماشا میکردم، متوجه شدم که سرمربیگری تیم ملی چه کار سختی است و چقدر استرس دارد. سرمربی همزمان هدایت تیم و توجه به نحوه بازی تیم مقابل را دارد. همه اینها مسئولیتهای سلیمانی بود که به خوبی از پس آن برآمد.

تسنیم: در شرایطی تیم ملی فوتسال بانوان ما قهرمان آسیا شدند که تدارکات خیلی خاصی پیش از بازی نداشتند.
بله، قبول دارم تدارکات خاصی نداشتیم. تنها تدارکات ما 3 بازی با تیم ازبکستان بود. ازبکها برخلاف فوتبال در فوتسال خیلی قوی نیستند با این وجود تنها تدارک ما 3 بازی با این تیم بود اما چارهای نداشتیم، چون تدارکات خاص دیگری نمیتوانستند برای ما در نظر بگیرند. تغییر کادر فنی هم در یک سال و نیم گذشته باعث شده بود برخی از بازیکنان روحیه خوبی نداشته باشند اما من به عنوان کاپیتان تیم ملی سعی کردم که به همه بچهها روحیه بدهم و همه را با هم همدل و دوست کنم تا بتوانیم در قهرمانی آسیا موفق باشیم.
تسنیم: بعد از قهرمانی پاداش خاصی برای شما در نظر گرفته شد؟
واقعیت این است که ما به پاداش و هدیه و مسائل این چنینی فکر نمیکردیم اما خب بعد از قهرمانی پرداخت هدیه و جایزه انگیزه ما را چندبرابر خواهد کرد. قولهایی دادهاند اما نمیدانیم که مبلغ این جوایز چقدر است اما متاسفانه این را میدانیم که در قیاس با مردها هدایای بسیار ناچیزی را میگیریم. ما حتی در لیگ هم قراردادهای بسیار پایینی داریم. هفت ملیپوش در تیم دانشگاه آزاد حضور دارند که قراردادهایشان تنها 20 میلیون تومان است. قراردادی بسیار ناچیز که مطمئنا تغییر هم نخواهد کرد.
تسنیم: پس از مسابقات قهرمانی آسیا و موفقیت تیم بانوان همه جا صحبت از تیم دختران شد، عکسهایتان در روزنامهها چاپ شد و در سایتهای خبری مصاحبههایتان منتشر شد. این معروفیت برای شما خوشایند است؟
از معروف شدن خوشم میآید. پس از بازگشت از مالزی در فرودگاه دوبی یکی از مسافران به سمت تیم ما آمد و گفت فیلم مسابقات شما را دیدهام و از بازیهای تیم ملی بانوان ایران بسیار لذت بردم. این معروفیت برایم بسیار خوشایند است. زمانی که به دانشگاه هم رفتم در دانشگاه همه جا صحبت از تیم ملی فوتسال بانوان و شماره 10 که من هستم بود. این معروفیت هم خوشایند است و هم مسئولیت مرا برای مسابقات بعدی چند برابر میکند و از خدا میخواهم که کمک کند این مسئولیت را به نحو احسنت به پایان برسانیم.
تسنیم: دو ماه دیگر رقابتهای جهانی فوتسال بانوان برگزار میشود. زمان کمی است. برای این مسابقات برنامه خاصی دارید؟
زمانمان بسیار محدود است. پایان هفته رقابتهای لیگ فوتسال نیز شروع میشود و ما هنوز خستگی این اردوها و مسابقات از تنمان خارج نشده است. باید به فکر لیگ باشیم و در کنار آن خود را برای رقابتهای جهانی گواتمالا آماده کنیم. از برنامهها خبری ندارم، فقط این را میدانم تیمی که قهرمان آسیا شده با جان و دل در قهرمانی جهان نیز حاضر میشود و در بازیها کم نمیگذاریم. این را به عنوان کاپیتان تیم ملی فوتسال بانوان قول میدهم که در جام جهانی نیز بهترین باشیم.
تسنیم: و حرف پایانی؟
مثل همیشه میخواهم از سرمربی تیم ملی تشکر کنم که تیم را به دور از هر حاشیهای به رقابتهای قهرمانی آسیا برد. در همه مسابقات به تیم روحیه میداد و بسیار فنی تیمها را آنالیز میکرد و باید از صبری که دارد تشکر کنم. در کنار آن باید از شهناز ایزدمهر مربی بدنساز تیم ملی نیز تشکر کنم. با برنامههای خانم ایزدمهر تیم ملی ما در مسابقات بسیار قدرتمند ظاهر شد، حتی خود من هم یک ثانیه هم بدنم کم نیاورد و تا آخر مسابقه نیز بسیار خوب و سرحال بودیم. همچنین از پدر و مادرم و المیرا صمیمیپور به خاطر همه زحماتی که برایم کشیدهاند تشکر میکنم و قول میدهم که زحمات این دوستان را با موفقیت در قهرمانی جهان جبران کنیم.
منبع:تسنیم



